A.F.Th. van der Heijden (Geldrop, 1951) ontvangt voor zijn hele oeuvre de Constantijn Huygens-prijs 2011. Hij is een van Nederlands grootste na-oorlogse schrijvers. Van der Heijden (ook bekend als A.F.Th.) debuteerde in 1978 onder het pseudoniem Patrizio Canaponi.
Van der Heijden is een autobiografisch schrijver. Binnen zijn verhalen en romans is het eigen leven van de schrijver te herkennen. Dit maakt dat het gehele oeuvre met elkaar verbonden is. Dat wil echter niet zeggen dat gebeurtenissen en personen in zijn werk een getrouwe afspiegeling zijn van zijn eigen leven: hij gebruikt deze vrij, om ze te combineren met fictie, filosofische uitweidingen en een treffende sfeertekening van de Nederlandse sociale en culturele geschiedenis vanaf de jaren vijftig.

Van der Heijden wordt wel gezien als de vertegenwoordiger van een generatie die na de oorlog opgroeide; dit in tegenstelling tot schrijvers als Harry Mulisch, Willem Frederik Hermans en Jan Wolkers die de Tweede Wereldoorlog tot een belangrijk motief in hun werk maakten. Kern van het oeuvre van Van der Heijden is de cyclus 'De tandeloze tijd'. Kenmerkend is dat deze oorspronkelijk bedoeld is als trilogie, maar veel omvangrijker werd. (Het loopt vaak anders met de bedoelingen van Van der Heijden.)

Zijn laatst verschenen roman Tonio is een requiem voor zijn in 2010 overleden zoon.